LITTLE 15

 

İngilizce rakamları öğrenirken de hep karıştırırdım zaten “Fifty” ve “Fifteen” i, o yüzden 50 yaşına bastığım bu günde hala kendimi 15 yaşında bir ergen olarak hissetmem normal diye düşünüyorum ve fonda dönen Depeche Mode parçasına eşlik ederek güne başlıyorum.

18 yaşında ki kendime 50 yaşında ki kendimi göstersem, muhtemelen moruğa bak kendini 20 yaşında zannediyor herhalde kılığa kıyafete bak yaşının adamı ol derdi diye düşünüyorum.

Oysa ki gerçek hayatta bu böyle olmuyormuş, eğrisiyle dorusuyla, günahıyla sevabıyla, eğlencesiyle hüznüyle hayat akıp giderken orospu ruh yaş almadan kendini bir yere sabitleyip bırakıyormuş. Evet yaş aldım, hastalıklar arttı her sabah bir avuç dolusu hap içerek güne başlıyorum, göbeğim benden bağımsız yaşıyor( hoş o bağımsızlığını ilan edeli çok oldu ya neyse) ama bunların hiçbiri yaşam enerjimi yok etmeyi başaramadı henüz. Belki 60 a gelince onu daha deneyimleyemediğim için yorum yapamıyorum :P

Peki geriye baktığımda ne düşünüyorum diye sorarsanız aslında kocaman bir hiç diyebilirim. Evet lakabım dünyanın en yüzeysel insanı benim. Prensip olarak düşünmeden yaşayabildiğim için atlattığım bütün saçma badirelerden sonra hala hayattayım, hala kadınları etkilemek için kendime göre yollarım var ve en önemlisi hala hayat enerjim ve neşem var.

50 yaşında olgun bir ergen olarak en iyi yaptığım bu oldu sanırım hayatta dostlarımı ve neşemi kaybetmemek. En zor zamanda bile insanın sırtını dayayabileceği bir ailesi vardır elbette ama dostlar sizin hayatta elde ettiğiniz şanslardır. Hala sabahtan beri telefonda birbirimizi gömüp ohaaa 50 mi minvalinde geyikler yapıp, kahkahalara boğulup eski yaptığımız saçmalıkları yad edebiliyorsak çok şanslıyız diye düşünüyorum.

Neyse duygusallığa boğulmak için çok yaşlıyım, bugüne kadar bu hayat serüvenimde bana eşlik eden iyisiyle kötüsüyle herkes, ölüm anında geçen film şeridinde isim olarak geçecekse sansürsüz director cut bir versiyonunu izlemeyi ümit ediyorum o filmi son anlarımda. Kesin unuttuğum ve güleceğim detaylar kattınız çünkü sizler hayatıma …

O zaman son söz ben olmasam hayat hepiniz için çok sıkıcı olurdu, o yüzden nerde kalmıştık diyerek devam 50’lere J

PaRaNoYaK PaLyAcO a.k.a. BoRa